Terapiye başlayan bazı kişiler ilk haftalarda ya da aylarda beklenmedik bir şey yaşar: daha kötü hissederler. Kaygıları artmış, eski anılar yüzeye çıkmış, günlük hayatları daha zorlaşmış gibi görünebilir. Bu deneyim kafa karıştırıcıdır — “yardım almaya geldim, neden daha zor hissediyorum?”

Bu neden olur?

Terapi yıllarca bastırılmış, görmezden gelinmiş ya da savunma mekanizmaları altına gömülmüş malzemeyi gün yüzüne çıkarır. Bu süreç, uzun süre kapalı kalmış bir odayı havalandırmak gibidir — ilk açıldığında birikmiş toz ve nem yayılır. Bu geçici bir süreçtir.

Psikodinamik terapide buna bazen “kötüleşme öncesi iyileşme” denir. Farkındalık artarken savunmalar zayıflar ve duygular daha yoğun hissedilebilir. Bu bir kötüleşme değil, derinleşmedir.

“Terapide daha kötü hissetmek çoğu zaman şu anlama gelir: artık gerçeği görebiliyorsunuz.”

Ne zaman endişelenmelisiniz?

Geçici bir zorlanma ile gerçek bir kötüleşmeyi ayırt etmek önemlidir:

İkinci sütundaki durumlarda bunu doğrudan terapistinizle konuşmak en sağlıklı adımdır.

Terapi bazen zorlu bir yolculuktur. Ama o yolculuğa çıkacak cesareti bulduğunuzda, varış noktası buna değer.